Szlajanka 25

[trolik1]

24ty dzień wyprawy, 8 września. Pietros.

Wstajesz se rano i jest tak:
[YOUTUBEHD]X_nNC3HxiNQ?si=7lAD37i3zEYAVWpc[/YOUTUBEHD]
Po wczorajszej burzy powietrze było rześkie, świeże. Czuć już było delikatne tchnienie jesieni, ale wcale mnie to nie martwiło - po rumuńskim piekarniku chłodek ukraińskich gór był jak najbardziej wskazany. Do przełęczy pod Pietrosem mieliśmy ok godziny jazdy w większości przez las. Droga była całkiem spoko - mimo obfitego opadu poprzedniego dnia nie było dzisiaj problemów z błotem nawet na bardziej stromych podjazdach.
[YOUTUBEHD]DM89y-dgWzk?si=A7-4qybTkVfjW9Vl[/YOUTUBEHD]
Po wjeździe na połoniny zaczęły się fajne widoczki!
[YOUTUBEHD]E6XjSQz7h7I?si=dvI6pDU1vyIKcC1P[/YOUTUBEHD]
[YOUTUBEHD]ElBOULEOHJI?si=hUn6dshrwkaCMc4X[/YOUTUBEHD]
[YOUTUBEHD]7NWVfV-5eFc?si=EaTZaqnHMQIcfInb[/YOUTUBEHD]
Byłem na Pietrosie rok temu i nie chciało mi się znowu pedałować na góre. Zamiast tego rozłożyłem się w wiacie i zasnąłem snem sprawiedliwego podróżnika:-). Wojtek za to założył tenisówki i pomknął niczym łasica w kierunku szczytu. Z przełęczy do szczytu jest około godziny spaceru w łatwym terenie i moim zdaniem zdecydowanie warto, bo widoczki są naprawdę fajne.



Na zdjęciu poniżej widoczna jest Howerla. Zdjęcie tego nie oddaje, ale Howerla moim zdaniem przypomina dinozaura odpoczywającego po obfitym obiadku:-)


Wojtek wrócił po kilku godzinach, ja się wyspałem, pogadałem trochę z turystami (głównie byli to Żołnierze na urlopach), zjadłem obiadek i byłem gotowy do dalszego pyrkania po okolicy. Postanowiliśmy wrócić na noc do naszego poprzedniego biwaku, bo było tam fajnie i był potok, w którym można się spokojnie wykąpać:-). Po kilku godzinach fajnego pyrkania dotarliśmy na miejsce i rozpoczęliśmy bardzo skomplikowany proces polegający na robieniu niczego:-)

[Wegrzyn]

Chciales koledze ucho dronem przyciac ? Fajne ujecie

[trolik1]

Napisał Wegrzyn

Chciales koledze ucho dronem przyciac ?

A myślisz że dlaczego ma taką krótką szczecinę na łepetynie...:-)
pozdrawiam trolik

[Wegrzyn]

Napisał trolik1

A myślisz że dlaczego ma taką krótką szczecinę na łepetynie...:-)
pozdrawiam trolik

[rrolek]

Napisał trolik1

...nie chciało mi się znowu pedałować na góre...

Tam jest przecie dość lajtowy wjazd, po co pedałować

[trolik1]

Napisał rrolek

Tam jest przecie dość lajtowy wjazd, po co pedałować

Staram się nie robić hałasu ludziom jeśli nie ma takiej potrzeby. Poza tym ostatni raz pedałowanie na nogach mieliśmy chyba tydzien wczesniej wiec Wojtek potrzebowal troszkę podreptać:-)
pozdrawiam trolik

[trolik1]

25ty dzień wyprawy, 9 września. Bania u Iwana

Taki poranek:
[YOUTUBEHD]Bg0lD1LJVQE?si=5kjOwvYgPWYvRkVm[/YOUTUBEHD]
Pobudka, myju myju w potoku, kawka, śniadanie, pakowanie, jazda....jak ja to uwielbiam!!
Celem dzisiejszej jazdy była moja ulubiona miejscówka, czyli "U gościnnych Bojków" w Husnem Wyżnem. Postanowiliśmy jechać przez Chust i Mżchiriję i to był zajebisty wybór. Asfalt prowadził nas pięknymi, zielonymi dolinami. Czasami zdarzały się małe wioski, do tego oczywiście dwa większe miasteczka wymienione wyżej. Mimo tylu dni jazdy i zmęczenia nadal byłem w stanie cieszyć się urodą tego kraju, przyrody, gościnnością ludzi no i oczywiście moim ulubionym prostym, ale super smacznym jedzonkiem


Do tej pory każdy dzień jazdy był pełen przygód, pięknych widoków, spotkań z fajnymi ludźmi. Dzisiaj też tak było - może bez wodotrysków, ale za to spokojnie, zielono, z fajnymi zakrętami w pięknych głębokich dolinach. Za Mżchiriją złapała nas porządna burza i ostatnią godzinę jazdy spędziliśmy w ulewnym deszczu. W końcu dojechaliśmy do Husnego
[YOUTUBEHD]kVV5ysv0R6Q?si=3mL1FEy4Apdn4Qkv[/YOUTUBEHD]
Następny dzień spędziliśmy na spaniu, obżeraniu się miejscowymi smakołykami (Iwan robi najlepszy miód na świecie!:-)), spacerowaniu po wiosce, gadaniu z Iwanem. Wieczorem była bania i słodki sen. Iwan ma do dyspozycji dom dla turystów z wszystkimi wygodami, ale my zawsze bierzemy starą chatę bojkowską, którą wybudował Dziadek Iwana. Śpię tam jak kamień mimo chronicznych problemów ze snem. Nawet wojtkowe chrapanie mi nie przeszkadza!:-)

[rrolek]

Napisał trolik1

....lwan robi najlepszy miód na świecie! :-)...

[trolik1]

27/28 dzień wyprawy, 12/13 września. Powrót.
Pogoda była niezachęcająca - może 15 stopni i deszcz na początek dnia. Prognoza dawała lepszą pogodę na Polskę po południu, więc jednak postanowiliśmy jechać i zanocować gdzieś za Śląskiem, może nawet na znanej nam miejscówce pod strzelcami Opolskimi.
Pierwsze kilkadziesiąt kilometrów to była fajna mieszanka szutru i asfaltu w sennych, zlanych deszczem wioskach.
[YOUTUBEHD]TgV1bk3ADkY?si=TZiNwyy8VhNI8mF8[/YOUTUBEHD]
[YOUTUBEHD]5VMPea2BjcA?si=s-U4r2BbTmr6pvIE[/YOUTUBEHD]
[YOUTUBEHD]gfPWLEpy5cI?si=7r7Ue3cvkkg5hbj9[/YOUTUBEHD]
Następnie wjechaliśmy na fajną widokowo drogę H13
[YOUTUBEHD]doizUqaCGw0?si=Pnp3MjoqmcabdTGk[/YOUTUBEHD]
[YOUTUBEHD]0WZZCdjsg1w?si=gy8LxjCKkUHVZkTs[/YOUTUBEHD]
Potem był Sambor i droga z Lwowa do Przemyśla oraz taki znak:

Po wjeździe do Polski pogoda zaczęła rzeczywiście się poprawiać i jazda autostradą zrobiła się całkiem znośna. Nocleg wypadł nam pod Strzelacami Opolskimi

Kolejnego dnia było już tylko spokojne telepanie się po autostradzie do Szczecina i tyle:-)
Podsumowanie
Ta wyprawa utwierdziła mnie w przekonaniu, że wcale nie muszę jeździć daleko żeby było fajnie. Nie chce mi się już walczyć z wizami, celnikami, granicami, terminami itd. Jeśli chcę odwiedzić jakiś nowy kraj to wolę wsiąść w samolot i tyle.
Rumunia to przepiękny kraj, który zdecydowanie chcę eksplorować w najbliższych latach. Byłem tam już klika razy na motorze i trekingach, ale ten wyjazd pokazał mi zupełnie nowe oblicze tego górskiego, dzikiego i pięknego kraju. Fajne jest to, że mogę taplać się całymi dniami w błocie i przewracać na górskich kamieniach, a wieczorem leżeć sobie na pachnącej pościeli w cywilizacji. Mogę też nie wracać do cywilizacji całymi dniami, bo mała gęstość zaludnienia tego kraju sprawia, że jest mnóstwo fajnych miejsc na biwakowanie i życie blisko natury.
Ukraina ma wszystko to, co Rumunia:-). W Ukrainie czuję się po prostu dobrze. Nie wiem, jak to opisać - wydaje mi się, że chodzi o poczucie wolności, swobody. Nie wiem. Uwielbiam tam być po prostu. Mam już w głowie pomysł na ten rok - telepanie się ofrołdem między małymi miasteczkami od Medyki do Sygetu Maramurskiego, potem jazda na wschód przez Bukowinę po rumuńskiej stronie i powrót Bukowiną po stronie ukraińskiej. Cisza, spokój, wolność.

[rrolek]

Taaa. Karpaty są bajkowe. Życia nie starczy by przejechać wszystkie zadupia. Ludzie przyjaźni, ceny normalne. No i to co tam dają na talerzach i do napicia samo w sobie warte fatygi w te rejony.